ÇAN

ÇAN

Çanakkale’nin ormanları, mesire yerleri ve parkları yönünden zengin bir ilçesi olan Çan kaplıcaları ile ünlüdür. Yöre halkının olduğu kadar, komşu il ve ilçelerinin de rağbet ettiği kaplıcalar yaz mevsiminde yöreye canlılık getirir.

Tarih

Çan ilçesinin kuruluş tarihi hakkında kesin bir bilgi yoktur. Tarihi kaynaklarda eski çağlarda adının Gergithes olduğu görülür. İlçe sınırları içinde bazı antik kalıntılar bulunması eski dönemlerden beri yerleşim yeri olduğunu gösterir. Etili yakınlarındaki antik Kallikolone kentinin, üç tanrıça arasında güzellik yarışması yapılan yer olduğu söylenmektedir.

Homeros’ta Ares’in Troyalıları bu tepeden saldırttığı yazar. Antik çağ tarihçilerinden Strabon ve Heredot Gergisler’in yerini belirtirken Çan yöresini göstermiştir. Schliemann’ın Troya’da bulduğu bir yazıtta tüm Gergislerin M.S.188 yılında Roma imparatorluğunun eline geçtiği yazar.

Çan 1897 yılında bucak olarak Biga’ya bağlanmış ve 1 Ağustos 1945 yılında ilçe merkezi olmuş.) Kurtuluş savaşında 1921’ de Yunan işgaline ve ağır bir yıkıma uğrayan Çan, işgalden 23 Eylül 1922’de kurtuldu. 1 Ağustos 1945’ de çıkarılan bir yasa ile Biga ilçesinden ayrılmış, önceleri Bayramiç ilçesine bağlı olan Etili bucağı ile bugünkü Çan ilçesi oluşturulmuş ve daha sonra Çanakkale iline bağlanmıştır.

Eski dönemlerde hayvancılıkla geçimini temin eden yöre insanı yerleşim yerinin çukur bir vadide yer alması ve yoğun bir sis tabakasının bulunması nedeniyle,  hayvanlarını sisli havalarda bulabilmek için her birine çan takmış ve fazla miktarda çan ihtiyacı nedeniyle bölgedeki tüm çan satıcıları buraya geldiğinden haftada bir gün “Çan Pazarı” adıyla pazar kurulmaya başlanmıştır. Bu sebeple yörenin Çan Pazarı olarak anılmaya başlandığı, zamanla Çan adının bu şekilde oluştuğu söylenmektedir.

Coğrafya

887 kilometrekarelik bir alanı kaplayan Çan İlçesinin toprakları genellikle engebelidir. Güneybatı bölümünde ilçenin en büyük yükseltisi Ağı Dağı (983 m.), Yangılık Tepesi (737 m.), Güneydoğuda Düzpirem Tepesi (523 m.), Doğuda Asmalı Tepesi (516 m.), Erenler Tepesi (424 m.), Kuzeybatıdaki Karadağ da Azap Tepesi (749 m.) en önemli yükseltileridir. En çukur yeri ise Kocabaş Çayı’nın (Tarihteki adı Granikos) Biga İlçesi topraklarına geçtiği yerdir.

Ovalar, su kenarlarında ve tepeler arasındadır. Karakoca Ovası, Bahadırlı Ovası, Helvacı Ovası en önemli ovalarıdır.  İlçenin belli başlı tek akarsuyu vardır. Tarihi adı Granikos olan Kocabaş Çayı 90 km. uzunluğundadır. Bu çay İlçenin güney kısmındaki dağlık bölümde olan Türkmen Deresi’nden doğar. Çan-Biga İlçelerinin topraklarını sulayarak Karabiga’dan Marmara Denizi’ne dökülür. Gölcük Deresi, Dereoba Deresi, Kaz Dere, İnceçay Deresi, Yuvalar Deresi, Soğuksu (Altıkulaç) Deresi önemli kollarıdır. İlçede genellikle Akdeniz İklimi ile Karadeniz İklimi arasında geçiş iklimi hakimdir.

Nüfus

Çan ilçesinin Terzialan beldesiyle birlikte toplam nüfusu, 2012 Yılı Adrese Dayalı Nüfus Kayıt sonuçlarına göre 31.313’dür.

Ulaşım

Çan ilçesi Çanakkale merkeze 76 km. uzaklıktadır. Denize kıyısı bulunmayan Çan’da  ulaşım karayolu ile yapılmaktadır. Düzenli olarak il merkezine, Ankara, İstanbul, İzmir, Bursa, Balıkesir gibi iller yanında, Biga, Bayramiç, Yenice, Edremit gibi çevre ilçelere de otobüs ve minibüs seferleri yapılmaktadır.

Görülecek yerler

Tepeköy Ilıcası (Kara Ilıca): İlçeye 22 km uzaklıktadır. Ağrılara, cilt ve deri hastalıklarına iyi geldiği söylenmektedir. 1827 yılında kurulmasına rağmen iyi bir işletmecilikten, iyi bir tesisten yoksundur. Yeni tesisler ve binalar yapılmaya ihtiyaç vardır.

Ozancık Ilıcası: İlçe merkezine 28 km uzaklıktadır. Romatizma, mayasıl, siyatik vs. ağrılarına iyi geldiği bilinir. Orman içinde olduğundan piknik içinde gidilir.

Çiftlik Çamur Ilıcası: Etili’nin 1 km batısındadır. Binası yoktur. Açıkta bulunan çamurlu havuza girilir.

Mesire yerleri ve göletler: İlçe, mesire yeri ve parklar yönünden büyük bir zenginliğe sahiptir. İlçe merkezindeki Menderes Parkı, Atatürk Dinlenme Parkı, 23 Eylül Kurtuluş Parkı, Aşıklar Orman Dinlenme Parkı ilçeye görünüş ve canlılık verir. Halkın hafta sonlarında dinlenmek ve eğlenmek için gittiği Hacılar Çınarlığı, Kestane Çeşmesi, Tepeköy Çamlığı, Kanlı Dere, Değirmen Dere, Semedeli Göleti, Çomaklı Köyü Orman Mesire yerleri ve piknik yerleridir.

Etiketler:

Yorum Yaz